Prywatne Biuro Podróży Ottokar

Republika Tunezji
to państwo położone w północnej Afryce nad Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią i Libią. Od strony południowej Tunezję otaczają wielkie przestrzenie Sahary, a na północy rysuje się żywy, zielony i tropikalny krajobraz gór Atlasu, którego pasma malowniczo poprzecinane są srebrzystymi odnogami rzeki Madżardy. Mnóstwo tu również bajkowych wodospadów i jezior, kwitnących aromatycznych hibiskusów i barwnych oleandrów. Takie połączenie surowej pustyni z egzotyczną oazą czyni z Tunezji miejsce niezwykle piękne, a położenie między morzem i pustynią sprawia, że Tunezja uważana jest za kraj kontrastów i zróżnicowanego krajobrazu. Możemy tu zwiedzić piaszczyste wschodnie wybrzeże Sahal z dobrze rozwiniętą bazą noclegową i gastronomiczną, udać się na niezapomnianą przygodę po saharyjskich wydmach, oddać się wodnym szaleństwom w ciepłym, błękitnym, zachęcającym do kąpieli morzu, albo delektować się widokiem i zapachem sadów daktylowych, drzewek cytrusowych, figówców i bananowców.

Stolica: Tunis
Powierzchnia: 163 610 km2
Ludność: 9 593 402
Waluta: dinar tunezyjski (TND), 1 TND = 1000 milimów; 1 USD = 1, 23 TND; 1 PLN = 0,38 TND
Język: Arabski, francuski

Tunezja jako kraj znajdujący się w stategicznym punkcie - w samym centrum Morza Śródziemnego przez wieki narażona była na imperialne ataki licznych europejskich ludów, dlatego dziedzictwo kulturowe tego małego państwa jest niezwykle bogate i zróżnicowane. Architektura tunezyjskich miast nosi znamiona wpływów rzymskich, fenicjańskich, francuskich, są tu również budowle z nutką orientu - ślady po panowaniu tureckim. W związku z tym, że w Tunezji od wieków krzyżowały się wpływy europejskie, arabskie i saharyjskie, kraj ten pozostaje szalenie fascynujący i tajemniczy dla turystów. Republika Tunezji topograficznie zalicza się do tak zwanych krajów Maghrebu, poetycko określanych jako kraje zachodzącego słońca. Jest to najmniejszy kraj zespołu maghrebskiego o powierzchni 164.000 km2. Stolicą państwa jest starożytny Tunis. Miasto o historii liczącej ponad 3000 lat o niezwykłej architekturze zabytków, z licznymi atrakcjami turystycznymi. Inne główne miasta to: El Jem, Hammamet, Monastir, Sousse i Port el Kantaouni.

Tunezję zamieszkuje około 9 milionów mieszkańców, głównie Arabów i Berberów. Oficjalnym językiem jest arabski, ale w użyciu jest także język francuski (pozostałości kolonialnej Francuskiej Afryki), bez problemu można się porozumieć także po angielsku i niemiecku. Od 1959 roku Tunezja jest republiką demokratyczną typu prezydenckiego. Prezydent jest jednocześnie głową państwa i rządu. Zgromadzenie Narodowe pochodzi z wyborów powszechnych. Ze względu na specyfikę arabską praktycznie każdy z prezydentów traktowany jest jak dożywotni władca, a zmiana odbywa się przy okazji pałacowego przewrotu. Dominującą religią jest islam (99% ludności), ale na obszarach turystycznych praktycznie jest to nieodczuwalne.

El Jem to małe, obecnie nieco senne miasteczko pomiędzy Monastirem a Sfax. Niegdyś, w czasach rzymskich miejscowość ta była centrum kwitnącego regionu rolniczego, produkującym na wielką skalę oliwę z oliwek i pszenicę głównie na potrzeby Rzymu. Największą atrakcją miasta jest wzniesiona za czasów cesarza Gordiana monumentalna budowla rzymska � Koloseum. Zostało ono wybudowane w III wieku prze Rzymian i było areną cyrku i rzymskich zawodów. Jest to III co do wielkości koloseum (po Rzymie i Kapui) i jedno z najlepiej zachowanych. W czasach swojej świetności mogło pomieścić ponad 30 000 widzów, a jego potęga widoczna jest do dziś. Główna część amfiteatru zachowana jest w lepszym stanie niż Koloseum w Rzymie. W świetnym stanie są również dwa długie korytarze tej górującej nad miastem budowli, które w czasach imerium służyły jako pomieszczenia dla gladiatorów i zwierząt. Wielkość tej niezwykłej, antycznej budowli to 149 m długości i 124 m szerokości. O jego klasie świadczy fakt ,że od 1979 r. znajduje się na liście światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Obecnie każdego lata (w lipcu i sierpniu) odbywa się tu festiwal muzyki klasycznej, na który przybywają rzesze turystów spragnionych wrażeń w niepowtarzalnej atmosferze. Ci, którzy interesują się sztuką, mogą wziąć udział w organizowanych w mieście warsztatach, podczas których artyści odkrywają na nowo sztukę mozaikową. Można porównać ich prace z tymi znajdującymi się w muzeum blisko Koloseum. W El Jem znajduje się także małe muzeum posiadające trzy duże pomieszczenia wystawowe i recepcję oraz dziedziniec centralny z ogrodem. Zostało otwarte w 1970 skupiając rozproszone pozostałości archeologiczne z Thysdrus wcześniej rozmieszczone w muzeach w Bardo, Sousse i Sfax.

Najbardziej godna uwagi jest jednak kolekcja mozaik, aktualnie wzbogacana o odkryte niedawno wyroby rzemieślnicze powstałe II i II wieku. Dodatkowym atutem tej uroczej miejscowości jest fakt, iż położona jest ona niedaleko popularnej miejscowości turystycznej Sousse

Hammamet to miasto zwane rajskim ogrodem lub miastem jaśminu leży u nasady półwyspu Bon nad cudowną zatoką Al-Hammammet. Jest to najstarsza tunezyjska miejscowość turystyczna. Dzięki swym wybitnym walorom turystycznym dawna, niewielka wioska rybacka zaczęła szybko przekształcać się w znane i lubiane centrum wypoczynkowe. Obecnie Hammamet jest jednym z największych kurortów Tunezji. Jednym z głównych atutów regionu są wspaniałe piaszczyste plaże, przyciągające amatorów kąpieli i spragnionych słońca turystów. Panują tu doskonałe warunki do uprawiania różnych dyscyplin sporów wodnych. Popularne są windsurfing, narty wodne i loty na spadochronie za motorówką.


Hammamet to również raj dla miłośników golfa (najbardziej znane pola golfowe to Citrus i Jasemine), tenisa i jazdy konnej. W mieście jest bardzo dużo zieleni, wśród której króluje jaśmin, hibiskus, drzewa pomarańczowe, mandarynkowe i cytrynowe. Malowniczo położony Hammamet posiada bogatą ofertę rozrywkową. Warto wybrać się do miejscowych restauracji, gdzie można skosztować specjałów kuchni tradycyjnej jak i międzynarodowej. Wieczorem można odwiedzić liczne dyskoteki i tawerny, gdzie zabawa trwa przez całą noc. Także miłośnicy doskonałej zabawy na pewno nie będą zawiedzeni, a ci, co lubią poczuć dreszczyk ryzyka, mogą udać się do kasyna (Grand Casino i Casino Cleopatra).

Spacery po zabytkowej części miasta zaspokoją ciekawość tych gości, którzy chcą dowiedzieć się czegoś więcej o historii Tunezji. Za murami obronnymi Kasbah kryje się stary Hammamet. Wąskie, kręte uliczki zachwycają znajdującymi się na każdym kroku meczetami.

Tuż obok znajduje się bazar na którym można kupić zarówno przyprawy i różnorodne typowo tunezyjskie specjały, jak i niedrogie piękne pamiątki np. ze skóry. Z murów rozciąga się przepiękny widok na zacumowane łodzie rybackie i Starówkę. Warto również odwiedzić Centrum Kultury Śródziemnomorskiej. Zupełnie odmienna atmosfera panuje w południowej części miasta Yasmine, która wspaniale łączy tradycje dawnej Tunezji z nowoczesnością. Dojazd autokarem z lotniska ok. 70 minut.

Monastir to wspaniałe miasto portowe powstałe po okresie punickim. Piękno starego miasta, port rybacki i jachtowy, imponująca twierdza obronna są magnesem przyciągającym tysiące turystów. Wszystko to sprawiło, że z małego miasteczka Monastir przekształcił się w jeden z najmodniejszych ośrodków turystycznych Tunezji. Idealne warunki do spędzania urlopu zapewniają rozległe plaże nad brzegiem czystego morza, nowoczesny port jachtowy i pole golfowe, a także liczne hotele o zróżnicowanym standardzie oferujące możliwość uprawiania rozmaitych sportów wodnych. Jet-ski, parasailing, nurkowanie, narty i rowery wodne wszystko to jest tu na miejscu.

Nazwa miasta wywodzi się od chrześcijańskiego klasztoru. Dawniej Monastir był punktem wypadowym dla rzymskich cesarzy podczas ich afrykańskich wypraw. Obecnie to ok. 36-tysięczne miasto znane jest też jako miejsce urodzin pierwszego prezydenta niepodległej Tunezji - Habbiba Bourguiby. W tym miejscy warto zwrócić uwagę na mauzoleum, miejsce spoczynku pierwszego prezydenta Tunezji i jego rodziny z wyniosłymi minaretami i pozłacanymi kopułami.

Monastir to enklawa spokoju, gdzie koegzystują w doskonałej symbiozie współczesność i stara cywilizacja, doskonale się uzupełniając. Największą atrakcją Monastiru jest górujący nad miastem Ribat z IX wieku, który dawniej pełnił funkcję klasztoru muzułmańskiego i twierdzy broniącej wybrzeża.

Obecnie jego niesamowita atmosfera przyciąga nie tylko turystów, ale i filmowców, którym służy on jako naturalna sceneria podczas kręcenia filmów i przedstawień teatralnych. Godna polecenia jest też wizyta w Muzeum Strojów Tradycyjnych, czy choćby spacer uroczymi uliczkami starego miasta - Mediny, które po zrekonstruowaniu zachowały swój niezwykły pierwotny urok. W mieście znajdziemy liczne sklepy z pamiątkami, stragany, puby, dyskoteki, kawiarnie i restauracje zachęcające do skosztowania egzotycznych potraw. Warto też wybrać się na do pobliskich miejscowości takich jak Sousse, Skanes czy Hammamet, gdzie znajduje się również wiele ciekawych miejsc.

Sousse jest jednym z ważniejszych tunezyjskich miast, znaczącym portem morskim i popularnym centrum turystycznym. Jest to również jeden z najstarszych portów morskich na całym wybrzeżu Morza Śródziemnego, pamiętającym czasy wojen punickich. W dawnej stolicy Sahelu odnaleĄć można liczne ślady bogatej i fascynującej historii kraju. Otoczone murem Stare Miasto - medina - kryje w sobie wiele cennych zabytków. Najstarszym z nich jest ribat - muzułmański klasztor obronny, z którego wieży strażniczej można podziwiać wspaniałą panoramę miasta i w którym niegdyś stacjonowali islamscy mnisi - wojownicy chroniący wiarę muzułmańską przed obcym najeĄdzcą. Warto zwiedzić pochodzący z VIII wieku Wielki Meczet oraz doskonale zachowaną kazbę, gdzie mieści się jedno z ciekawszych muzeów w Tunezji. Muzeum Archeologiczne słynie ze wspaniałej kolekcji rzymskich mozaik.

Malownicze, kręte uliczki mediny (starego miasta) z białymi domkami przyozdobionymi kwiatami są doskonałym miejscem na długie romantyczne spacery. Miejscową tradycję odkryjemy na typowym, arabskim suku.
Sousse to również znana miejscowość wypoczynkowa o rozbudowanej infrastrukturze turystycznej. Liczne kafejki i lokale gastronomiczne urzekną Państwa aromatyczną kuchnią łączącą w sobie elementy arabskie, osmańskie i europejskie. Szczególnie polecamy restauracje: "Le Bonheur" i "La Marmite" z rodzimą kuchnią oraz "Le Regal", "L'Escale" i "La Couronne" ze specjalnościami kuchni francuskiej.

Reprezentacyjną aleją "Habib Bourguiba" prowadzącą z handlowego portu i starej części miasta dojdą Państwo do piaszczystej egzotycznej plaży ciągnącej się aż do Portu El Kantaoui.

Sousse jest doskonałym punktem komunikacyjnym i świetną bazą wypadową - z miasta wyrusza wiele ciekawych wycieczek w inne - równie atrakcyjne części Tunezji.

Port el Kantaouni jest jednym z ważniejszych tunezyjskich miast, znaczącym portem morskim i popularnym centrum turystycznym. Jest to również jeden z najstarszych portów morskich na całym wybrzeżu Morza Śródziemnego, pamiętającym czasy wojen punickich. W dawnej stolicy Sahelu odnaleĄć można liczne ślady bogatej i fascynującej historii kraju. Otoczone murem Stare Miasto - medina - kryje w sobie wiele cennych zabytków. Najstarszym z nich jest ribat - muzułmański klasztor obronny, z którego wieży strażniczej można podziwiać wspaniałą panoramę miasta i w którym niegdyś stacjonowali islamscy mnisi - wojownicy chroniący wiarę muzułmańską przed obcym najeĄdzcą. Warto zwiedzić pochodzący z VIII wieku Wielki Meczet oraz doskonale zachowaną kazbę, gdzie mieści się jedno z ciekawszych muzeów w Tunezji. Muzeum Archeologiczne słynie ze wspaniałej kolekcji rzymskich mozaik.

Malownicze, kręte uliczki mediny (starego miasta) z białymi domkami przyozdobionymi kwiatami są doskonałym miejscem na długie romantyczne spacery. Miejscową tradycję odkryjemy na typowym, arabskim suku. Sousse to również znana miejscowość wypoczynkowa o rozbudowanej infrastrukturze turystycznej. Liczne kafejki i lokale gastronomiczne urzekną Państwa aromatyczną kuchnią łączącą w sobie elementy arabskie, osmańskie i europejskie. Szczególnie polecamy restauracje: "Le Bonheur" i "La Marmite" z rodzimą kuchnią oraz "Le Regal", "L'Escale" i "La Couronne" ze specjalnościami kuchni francuskiej. Reprezentacyjną aleją "Habib Bourguiba" prowadzącą z handlowego portu i starej części miasta dojdą Państwo do piaszczystej egzotycznej plaży ciągnącej się aż do Portu El Kantaoui. Sousse jest doskonałym punktem komunikacyjnym i świetną bazą wypadową - z miasta wyrusza wiele ciekawych wycieczek w inne - równie atrakcyjne części Tunezji.

Djerba to największa wyspa należąca do Tunezji o powierzchni 500 km2. Położona jest w Zatoce Mała Syrta, 67 km na południe od Safiks. Krajobraz tego obszaru jest równinny i nizinny. Najwyższy punkt osiąga zaledwie 30 m. n.p.m. Na południu połączona jest, wybudowaną już w starożytności, groblą z miastem Zarzis. Według legendy jest to mityczna wyspa Lotofagów, którą odwiedził Odyseusz w drodze powrotnej z Troi. Po kilkudniowym pobycie na wyspie, nie mógł on zachęcić swojej załogi, aby wyruszyli w dalszą podróż. Przyczyną tego miał być "miodny owoc lotosu".

Czy legenda jest prawdziwa- tego nikt nie wie, ale za to skutecznie przyciąga turystów. Dogodny klimat śródziemnomorski oraz międzynarodowe lotnisko i luksusowe hotele to dodatkowy atut wyspy. Zanim powstało państwo Izrael, Dżerba zamieszkana była przez Żydów. Obecnie żyje ich tu ok. 700 osób. W wyniku tego dochodzi tu do wymieszania elementów muzułmańskich i żydowskich, zwłaszcza w architekturze. Najważniejszą budowlą judaistyczną jest synagoga Ghirba, jedna z 14 na wyspie, ale za to najstarsza w Afryce Północnej. Przechowywana jest tu Tora.

Do zabytków islamskich zalicza się, również będącą jedną z najstarszych na świecie świątyń, Zawija Sidi Brahim, w obrębie której znajduje się grobowiec XVII- wiecznego świętego, a także meczet Nieznajomych oraz pochodzący z XVIII wieku meczet Turków z wyraĄnie kwadratowym minaretem oraz fort Borj Ghazi Mustapha z XIII wieku. Został on wzniesiony przez Aragończyków, a póĄniej rozbudowany przez Hiszpanów. W XVI wieku fort ten opanowali Turcy, a kości pomordowanych Europejczyków ułożono w wielki stos ok. 100 m. od murów. Ta dość dziwna piramida przetrwała przez 300 lat (do 1848 roku).

Interesującym miejscem może być Muzeum Tradycji i Sztuki Ludowej (Sidi Zidouni). Wśród eksponatów znajdują się m.in. regionalne ubiory. Swoista atrakcja wyspy może być niewieka wioska na jej południowym wybrzeżu- Guellala. Znana jest z wyrobów garncarskich, które można kupić jedynie tu na Dżerbie.

Mahdija przypomina niewielką wioskę rybacką z północnego wybrzeża Morza Śródziemnego przeniesioną do uroczego, starego arabskiego miasteczka. Położenie na małym cyplu hamuje rozwój miasteczka, ale gwarantuje zyski strefie turystycznej, ciągnącej się wzdłuż wybrzeża. Zabytkową Mahdiję zamieszkuje wielu młodych ludzi, nieodczuwających potrzeby szukania szczęścia gdzie indziej. Przesiadując w cieniu drzew na pięknym place du Caire lub penetrując zwartą medynę, szybko można zmienić plany i zostać tu dłużej, niż się zamierzało.

Miasto zostało założone w 916 r. przez pierwszego kalifa fatymidzkiego Ubajdullaha, zwanego El-Mahdi (zbawiciel świata). Szukał on siedziby łatwej do obrony, gdzie mógłby spokojnie planować atak na Kair. Mahdija na kamiennym cyplu spełniała jego oczekiwania. W najwęższym miejscu, gdzie półwysep łączy się z lądem, wybudowano masywny mur o szerokości 10 m, z doskonale ufortyfikowaną bramą, zwaną Skifa el-Kahla. Mniejsze mury okalające pozostałą część półwyspu uformowały ogromną kazbę, zarezerwowaną dla El-Mahdiego i jego świty. Poddani mieszkali poza murami. Medyna nadal żyje swoim życiem, jednak większość z 30 tys. mieszkańców zamieszkuje nowoczesne przedmieścia na zachód od Skifa el-Kahla.

Główna plaża Mahdii, na północno - zachodnim krańcu miasta, została zmonopolizowana przez hotele strefy turystycznej, ale można z niej korzystać, nie będąc ich gościem. Miejscowe dzieci kąpią się przy skałach wzdłuż rue Cap d'Afrique. Woda jest tu równie czysta i błękitna, jak wszędzie na wybrzeżu Morza Śródziemnego.

Podstawą tunezyjskiej kuchni jest kuskus podawany na różne sposoby - z baraniną, rybami, pikantnymi kiełbaskami lub jagnięciną i warzywami. W menu tunezyjskich barów znajdziemy dania pikantne, np. kiełbaski merquez podawane w sosie pomidorowym, z suszonym mięsem, cebulą i dużą ilością czosnku. Najpopularniejsze warzywa to ziemniaki, fasola, pomidory. Bardzo oryginalnym daniem, spotykanym chyba tylko w Tunezji jest brik - rodzaj trójkątnego pieroga z nadzieniem warzywnym, mięsnym, z dodatkiem tuńczyka i jajka.

Modlitwa
Podczas modlitwy muzułmanina obowiązuje określony rytuał. Należy obmyć w bieżącej wodzie, lub piasku, dłonie, stopy, głowę i kark. Muzułmanin zwraca się w kierunku Mekki i na klęczkach bije pokłony głową dotykając ziemi.

Wesela
Jednym z najważniejszych wydarzeń w życiu Tunezyjczyka jest wesele. W wielu muzeach można podziwiać tradycyjne stroje panny młodej: przepiękne jedwabne suknie, bogato haftowane złotą i srebrną nicią, wspaniałą biżuterię ofiarowywaną przez narzeczonego - pierścienie, brosze, naszyjniki. Na tę wyjątkową okazję kobiety barwią henną stopy i ręce. Pełne radości uroczystości weselne trwają kilka dni.

Kawiarnie
W tunezyjskich kawiarniach można wypić znakomitą mocną kawę, miętową herbatę czy zapalić niezwykle popularną wśród Tunezyjczyków wodną fajkę - sziszę. Niezapomniana atmosfera panuje w kawiarniach mauretańskich, gdzie siedzi się na wmurowanych ławeczkach, dukkana, wyściełanych suknem. Odwiedzanie kafeterii stanowi ważny element życia mieszkańców Tunezji - męska część populacji gromadzi się wieczorami, by poplotkować, zagrać w karty lub zapalić sziszę.

Jaśmin
Niektórzy Tunezyjczycy noszą za uchem bukiecik białych, pachnących kwiatów jaśminu. Jeśli kwiat znajduje się za lewym uchem oznacza to, że mężczyzna jest już zajęty, jeśli za prawym, że jest wolny!

Święta państwowe
1 stycznia Nowy Rok
20 marca Dzień Niepodległości
21 marca Święto Młodzieży
1 maja Święto Pracy
25 lipca Święto Republiki
7 listopada Rocznica objęcia władzy przez prezydenta Zin El Abidina Bel Alego

Święta islamskie (ruchome)
W krajach arabskich największe święta religijne wynikają z kalendarza muzułmańskiego, który w odróżnieniu od naszego słonecznego jest kalendarzem księżycowym. Jednym z najważniejszych świąt jest Ramadan, okres trzydziestodniowego muzułmańskiego postu, następujący cyklicznie, zawsze w dziewiątym miesiącu muzułmańskiego kalendarza. Kalendarz ten jest krótszy o 12 dni od stosowanego powszechnie na świecie, jest to więc święto ruchome. W okresie trwania Ramadanu praktykujący muzułmanie od wschodu do zachodu słońca powstrzymują się od jedzenia i picia. W tym czasie mogą wystąpić pewne zmiany w obowiązujących godzinach pracy sklepów, muzeów i instytucji. Ramadan nie dezorganizuje jednak pobytu turystów, gdyż hotele i restauracje pracują bez zakłóceń.

Louage
To rodzaj wieloosobowej taksówki, zazwyczaj z miejscami dla 6 osób. Pojazdy te jeżdżą według własnych tras, zatrzymując się na przystankach "na żądanie pasażerów". Nie jeżdżą, gdy wszystkie miejsca w taksówce nie są zajęte.

Telefon
Dzwoniąc do Polski, należy wybrać numer kierunkowy 0-048, numer kierunkowy miasta (bez zera) i numer abonenta. O połączenie można też poprosić w recepcji hotelowej.

Poczta
Znaczki pocztowe są dostępne w sklepikach hotelowych sprzedających kartki pocztowe, kioskach oraz w urzędach pocztowych. Czas dostarczenia poczty do Europy wynosi tydzień. Na kopercie koniecznie należy dopisać "Pologne"

Banki i waluta
Walutą tunezyjską jest dinar, skrót TND (1 dinar = 1000 millimes). Obowiązuje jednolity kurs wymiany, bez względu na to, czy wymienią Państwo walutę w hotelu czy banku. Uwaga: wywóz dinarów za granicę jest niedozwolony. Dlatego radzimy pod koniec pobytu wymieniać tylko niewielkie ilości pieniędzy. Ponowna wymiana dinarów na dewizy jest możliwa wyłącznie na lotnisku za okazaniem dowodu wymiany i nie więcej niż 100 TND.

Bezpieczeństwo
Gdy będą Państwo w mieście czy też w podróży po kraju, radzimy brać ze sobą tylko niezbędną ilość pieniędzy. Zdarzają się kradzieże torebek, aparatów itp. W razie utraty ważnych dokumentów należy zwrócić się do lokalnej policji, która w każdej miejscowości ma swoje posterunki.

Czas
Latem należy przestawić zegarki o jedną godzinę do tyłu. Gazety, czasopisma, telewizja W każdym hotelu można zakupić większość prasy miejscowej i międzynarodowej. Ponadto, odbiorniki telewizyjne w pokojach gości hotelowych umożliwiają zwykle dostęp do kilkunastu programów telewizyjnych, w tym wielu europejskich. Godziny urzędowania Sklepy otwarte są w dni powszednie w godz. 8.30-12.00 oraz 15.30-19.00. Latem czas sjesty może być nieco dłuższy. Podczas islamskiego miesiąca postnego ramadan sklepy otwarte są do 16.00.

Informacja turystyczna
W każdej miejscowości wypoczynkowej znajduje się informacja turystyczna, która w Tunezji nazywa się ONTT. Otrzymają tu Państwo szczegółowe informacje.

Język
Oficjalnymi językami w Tunezji są języki arabski i francuski.

Nabożeństwa
Kościół katolicki St. Felix, Sousse, Rue de Constaintine 1; tel./fax 73/22 45 96, fax 73/ 21 24 88. Msza: codziennie 18.15 oraz w niedziele 9.30. W okresie Bożego Narodzenia oraz Świąt Wielkanocnych 20.30, Pasterka 20.30, Wielki Czwartek 18.15, Wielki Piątek 15.00 i 18.15, Wielka Sobota 20.30.

Napiwki
W Tunezji ogólnie przyjęte jest pozostawianie lub dawanie napiwków pokojówkom, kelnerom, portierom, taksówkarzom. W restauracji jest to zazwyczaj 10-15% sumy rachunku. W Państwa hotelu lub apartamencie nie muszą Państwo czekać z wręczeniem napiwku do ostatniego dnia. Również kierowcom na wycieczkach można wręczyć napiwek przed zakończeniem podróży.

Napięcie w sieci
Wynosi 220 V. Prosimy jednak zwrócić uwagę na wskazówki w Państwa łazience. Powszechnie używane w Europie wtyczki nie pasują. Należy zaopatrzyć się w specjalne przełączniki, dostępne w sklepach elektronicznych.

Na plaży
Spotkają się Państwo z surową moralnością w całym kraju. Prosimy o zrozumienie obyczajów. Opalanie topless jest na plaży zabronione. Przestrzegając zasad panujących w tym kraju, unikną Państwo z pewnością wielu nieporozumień.

Przedmioty wartościowe
Dyrekcje hoteli nie biorą odpowiedzialności za pieniądze i kosztowności skradzione z pokoi hotelowych. Goście hotelowi mogą zdeponować dokumenty oraz inne przedmioty wartościowe w sejfach hotelowych. Za korzystanie z sejfu pobiera się niewielką opłatę. W niektórych hotelach małe sejfy znajdują się w pokojach. Opłata wynosi zazwyczaj 1-2 TND/dzień.

Przedstawicielstwo dyplomatyczne Ambasady RP
Przedstawicielstwo dyplomatyczne Ambasady RP 5, Impasse Cordone 2092, El Mamar I, BP 1711002 Tunis, tel. 0-0216 71/873 837, 874 843, fax: 0-0216 71/872 987 Radca ambasady: tel. 0-0216 71 795 793.

Targowanie się
Uznawane jako sport narodowy czy odwieczna tradycja, targowanie się pozostaje najzabawniejszym sposobem ustalania cen zakupowanych pamiątek, dywanu czy nawet przejażdżki na grzbiecie wielbłąda. Gdy poddadzą się Państwo tej zabawie, prosimy pamiętać, by nie dać się ponieść emocjom: zabawa ta zawsze kończy się uzgodnieniem ceny i uśmiechem.

Lekarz
W każdej chwili mogą Państwo wezwać lekarza przy pomocy recepcji. Każdy hotel zatrudnia lekarza. Wizyta lekarska kosztuje 35-50 TND. Radzimy poprosić o wystawienie szczegółowego rachunku, który będzie podstawą do uzyskania ubezpieczenia. Pomoc lekarska jest płatna z kieszeni pacjenta. Dopiero badania laboratoryjne, pobyt w szpitalu, przewóz karetką itp. płacone będą na zasadach ubezpieczenia, jakie Państwo wykupili w Polsce.

Paszport powinien być ważny co najmniej 3 miesiące dłużej niż data deklarowanego powrotu. Wjazd do Tunezji powinien nastąpić na podstawie paszportu nie budzącego wątpliwości co do jego autentyczności. Wszelkie uszkodzenia mechaniczne dokumentu, zamazane dane osobowe, wizy czy pieczęcie mogą spowodować uciążliwą procedurę wyjaśniającą lub cofnięcie z granicy. Obywatele polscy niezależnie od kraju, z którego rozpoczynają podróż, mogą wjeżdżać do Tunezji bez wizy tylko w ramach wyjazdów grupowych organizowanych przez biura podróży i pod warunkiem przekroczenia granicy wraz z grupą, zgodnie z listą pasażerów linii lotniczych. Powrót powinien nastąpić na tych samych zasadach. Od obywateli polskich wymagane są wizy bez względu na kraj zamieszkania. Od turystów przekraczających indywidualnie granice - nawet z wykupionymi w biurze podróży biletami i świad-czeniami w ramach wycieczki - wymagane są wizy. Dotyczy to szczególnie osób przybywających do Tunezji promem. Wizy tranzytowe wydawane są na 24 godziny w tranzycie lotniczym i 48 godzin w tranzycie lądowym. Wizy wydawane są przez przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne Tunezji. Maksymalny okres ważności wizy wynosi trzy miesiące. W przypadku przedłużenia pobytu należy przedstawić przedłużoną rezerwację hotelu lub zgodę osoby zapraszającej. Łączny pobyt turystyczny nie może jednak przekroczyć trzech miesięcy. Przy wjeĄdzie nie wymaga się biletu powrotnego ani posiadania określonej kwoty na okres pobytu.

Możliwe jest po uzyskaniu karty pracy i karty czasowego pobytu. Kartę pracy załatwia pracodawca w Ministerstwie ds. Zatrudnienia, przy czym firmy zagraniczne mają zagwarantowaną w statucie możliwość zatrudniania cudzoziemców. Kartę pobytu załatwia zainteresowany w Wydziale ds. Cudzoziemców w siedzibie gubernatora, na którego terenie znajduje się zakład pracy. W przypadku podjęcia studiów obowiązuje ta sama procedura, z tym że o wizę pobytową lub kartę pobytu (w zależności od okresu nauki) występuje zainteresowany, załączając zgodę Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego i zaświadczenie z właściwej uczelni o gotowości przyjęcia na staż/studia. Wskazane jest załatwienie zgody na pracę, studia, staż przed wyjazdem do Tunezji, ponieważ zmiana statusu pobytu z turystycznego na jeden z wymienionych może okazać się skomplikowana. W przypadku zawarcia małżeństwa z obywatelem Tunezji uzyskanie karty stałego pobytu następuje automatycznie po przedłożeniu kontraktu o zawarciu małżeństwa. Małżeństwo z obywatelką Tunezji wymaga uzyskania zgody Ministerstwa ds. Religijnych. Wniosek do Ministerstwa de facto oznacza przejście na islam osoby składającej wniosek.

Nie ma obowiązku deklarowania na granicy wwożonych środków płatniczych. Jest to jednak wskazane, jeśli zakłada się ewentualność wywozu niewydanych dewiz przekraczających sumę 1000 USD. Nie ma ograniczeń w wymianie dewiz na walutę miejscową. Niewydane dinary można wymienić przy wylocie na dewizy po okazaniu karty pokładowej i dowodu wymiany dewiz na dinary. Istnieje zakaz wywozu waluty tunezyjskiej. Dozwolony jest wwóz: rzeczy osobistych, 400 szt. papierosów lub cygar, 2l alkoholu poniżej 25% i 1 l powyżej 25%, dwóch aparatów fotograficznych i 20 filmów, jednej kamery filmowej i 20 kaset.

Za posiadanie nawet minimalnej ilości narkotyków lub ich używanie grożą wieloletnie kary więzienia.

stnieje obowiązek meldunkowy. Przy pobytach w hotelach następuje to automatycznie. W innych sytuacjach obowiązek ten ciąży na osobie zapraszającej.

Z ubezpieczeń komunikacyjnych obowiązuje "zielona karta". Ubezpieczenie osobowe, jakkolwiek nie jest obowiązkowe, jest wskazane - najlepiej z ubezpieczeniem dodatkowym ze względu na wysokie koszty leczenia.

W Tunezji nie występuje zagrożenie epidemiologiczne i nie ma obowiązku szczepień przedwyjazdowych. Wskazane są jednak szczepienia przeciwko polio i tężcowi. Przy wwozie zwierząt wymagane są bezwzględnie certyfikaty zdrowia i szczepień. Należy się również zaopatrzyć w lekarstwa na wypadek ewentualnych dolegliwości przewodu pokarmowego związanych ze zmianą diety i wody. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego rodzaju dolegliwości, podczas pobytu w Tunezji należy pić wodę butelkowaną oraz stołować się w restauracjach co najmniej średniej kategorii. Wizyta u lekarza kosztuje 20-30 TND. Doba w szpitalu publicznym kosztuje 30-50 TND, a w prywatnym, z uwzględnieniem ewentualnych kosztów leczenia, od 200 TND. Nie zaleca się jednak korzystania z publicznej służby zdrowia. W przypadku lżejszych chorób wskazane jest, zwłaszcza w dużych miastach, korzystanie z porad farmaceutów. Apteki reprezentują tu wysoki standard i dysponują szeroką gamą leków zachodnioeuropejskich.

Respektowane jest polskie prawo jazdy. Należy zachować szczególną ostrożność przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych ze względu na swobodne traktowanie przez Tunezyjczyków przepisów o ruchu drogowym i z uwagi na techniczny stan pojazdów.

Nie ma ograniczeń w poruszaniu się po Tunezji. Jedynie w przypadku indywidualnych wyjazdów na Saharę dla własnego bezpieczeństwa należy zgłosić taki wyjazd na policji w miejscowości graniczącej z pustynią. Można podróżować koleją - istnieją połączenia z większymi miastami. Na północy kraju, gdzie sieć kolejowa jest mniej rozwinięta, rozbudowana jest sieć połączeń autobusowych linii SNTRI. Autobusy te mają klimatyzację i dość wysoki standard. Istnieje również możliwość poruszania się taksówkami międzymiastowymi. Są one z reguły wynajmowane są przez kilka osób, co znacznie zmniejsza koszty podróży. Przy planowaniu wyjazdów urlopowych zaleca się korzystanie z usług renomowanych biur podróży i sprawdzanie zawartego w proponowanym kontrakcie zakresu ich odpowiedzialności za proponowane usługi. W przypadku korzystania z promocyjnych ofert turystycznych należy mieć świadomość, że ich niższa cena może spowodować obniżenie standardu usług (noclegi, wyżywienie); z tych względów wskazane jest m.in. wynajmowanie hoteli co najmniej trzygwiazdkowych. W dużych miastach Tunezji można korzystać ze środków komunikacji miejskiej, takich jak tramwaje, autobusy czy taksówki. Koszty transportu miejskiego uzależnione są od długości trasy (strefy) i wahają się od 0,350 do 0,700 TND. Należy podkreślić, że wynajem miejskiej taksówki jest bezpieczniejszy i stosunkowo tani. Istnieje możliwość zakupu biletów tygodniowych. Można też wynająć samochód. Dzienny koszt wynajmu samochodu wynosi 40-70 EUR.

Tunezja jest krajem bezpiecznym. Jednak ze względu na sytuację w regionie przy planowaniu wyjazdów zaleca się uwzględnienie ewentualnych komunikatów Ministerstwa Spraw Zagranicznych na temat warunków bezpieczeństwa w Tunezji, a w przypadku wątpliwości należy kontaktować się z Ambasadą RP w Tunisie. W miastach tunezyjskich nie ma stref szczególnie niebezpiecznych. Nie zaleca się indywidualnego podróżowania w nieturystycznych regionach graniczących z Algierią. Należy chronić się przed kradzieżami kieszonkowymi, szczególnie na bazarach i przy korzystaniu z komunikacji publicznej.

Prywatne Biuro Podróży Ottokar